Kwaliteitslabels
Vino da tavola
In Italië spreekt men van “vino da tavola” wanneer een wijn niet voldoet aan (of bewust buiten blijft van) de officiële kwaliteits- en herkomstclassificaties. Letterlijk betekent het “tafelwijn”, een eenvoudige wijn bedoeld voor dagelijks gebruik aan tafel, zonder strikte regels rond oorsprong of productie.
Binnen het Italiaanse classificatiesysteem (van laag naar hoog) staat het op laagste niveau:
- Vino da Tavola (VDT)
- IGT (Indicazione Geografica Tipica)
- DOC
- DOCG
Een wijn wordt als *vino da tavola* geclassificeerd wanneer er geen geografische aanduiding aan gegeven kan worden. De wijn heeft bijgevolg geen officiële herkomstbenaminge (zoals DOC/DOCG) en op het etiket staat meestal enkel “Italia” of "vino d'Italia" als oorsprong.
De wijnmaker heeft ook geen voorschriften gevolgd voor wat betreft druivenrassen, opbrengsten of vinificatiemethoden en heeft dit waarschijnlijk bewust gedaan. Dit wil dus zeggen dat een Vino da tavola zeker géén synoniem is voor lage kwaliteit. Wel integendeel. De beroemde "Super Tuscans" werden vroeger onder dit label verkocht.
De wijnmaker kiest soms ook om de experimenteren (bijvoorbeeld met niet-toegelaten druiven in een DOC(G) Zone en is dus verplicht om zijn wijn dan als "tafelwijn" te verkopen.
Sinds de jaren 1990 is het systeem aangepast en werd de categorie "Indicazione Geografica Tipica (IGT)" ingevoerd. Daardoor hebben de betere “vino da tavola”-wijnen nu een IGT-label gekregen en komt de term dus minder vaak voor op kwaliteitswijnen. Een voorbeeld hiervan is dus de eerder genoemde "Super Tuscan".