De Frivole Druif

Het wijnetiket

Het etiket op een wijnfles is niet moeilijk om te lezen maar kan voor een leek zeker moeilijk zijn om te begrijpen. Welke informatie is belangrijk en welke niet. We proberen een klein beetje licht in de duisternis te scheppen door aan de hand van enkele voorbeelden de geheimen van het wijnetiket te doorgronden.

In het bovenstaande voorbeeld kunnen we heel wat ontdekken over de wijn:

• Château Cantemerle:
  Dit is de producent van de wijn. Dit kan allerlei vormen aannemen. Een château zoals in dit voorbeeld, of een domein, of zelfs een eigennaam.
• 2000:
  Dit is het jaartal waarop de druiven werden geplukt, het is het oogstjaar. Het is dus niet het jaar waarin de wijn werd gebotteld.
• Mise en bouteille:
  Dit geeft aan waar de wijn werd gebotteld. In dit voorbeeld werd de wijn op het wijndomein zelf op fles gezet en niet in een bottelarij.
• 13% vol. Dit is het alcoholpercentage van de wijn. In dit voorbeeld heeft de wijn 13 ml. pure alcohol per 100 ml. Deze berekening is van toepassing op alle alcoholische dranken, ook bier.
• We zien ook dat dit domein werd beloond met de benaming "Grand Cru Classé" wat in de Bordeaux wil zeggen dat het domein een zeer goede reputatie heeft voor wat kwaliteit betreft.
• Appellation Haut-Médoc
  Dit is wellicht het belangrijkste stukje informatie en is weggelegd voor de "kenners". Dit element zegt eigenlijk alles over de wijn. In dit specifieke geval lezen we dat het een AOC Haute-Médoc is. De Médoc is een streek in de Bordeaux, dus via de appellatie kennen we ook de wijnstreek. Wat we dan ook weten is dat deze appellatie géén wijnen toelaat die gemaakt zijn van slechts één druif. Het is altijd een blend en enkel de druivensoorten Cabernet (Franc & Sauvignon), Merlot, Petit Verdot, Malbec en Carménère zijn toegestaan. De wijn is dus een blend van minimaal twee van deze druiven en meestal staat de verhouding van de blend op de achterkant van de fles. De appellatie zegt ook iets over het smaakprofiel van de wijn. Ze zijn donkerrood van kleur, hebben stevige tannines en ruiken naar rood fruit.
  Om wijn perfect te kunnen begrijpen dus een minimale kennis van appellaties vereist.
• Daarnaast zien we nog enkele andere vermeldingen zoals het land van herkomst (dat we ook via de appellatie konden afleiden), de inhoud van de fles het adres van de producent en een waarschuwing dat de wijn (zoals 95% van de wijnen) sulfides bevat.

Wijnen uit andere landen geven meestal dezelfde informatie op het etiket al zal het syteem van de "appellatie" er anders geformuleerd worden. Op het onderstaande label zullen we het meeste van de bovenstaande informatie terugvinden op de achterkant van de fles maar vooraan herkennen we de noodzakelijke informatie zoals:

• De naam van de producent, in dit voorbeeld "diletto di Gellina"
• Het jaartal van de oogst: 2003
• De appellatie: in dit geval een "DOCG Chianti Classico". Ook deze informatie geeft ons meer informatie over de druiven. Deze appellatie verplicht immers de wijnmaker om minimaal 80% van zijn wijn uit de Sangiovese-druif te laten bestaan. Daarnaast leert de appellatie ons ook dat we te maken hebben met een wijn uit Toscane.
• Reserva: Dit is typisch voor Italië en wil zeggen dat de wijn een langere rijping heeft gehad dan de standaardversie van dezelfde wijn. Voor de appellatie in dit voorbeeld is dat minimaal twee jaar, waarvan minimaal drie maanden op fles. Ook Spanje hanteert deze benamingen.